V. Suresh Babu

ജോലി ചെയ്യുന്ന കുടുംബങ്ങളുടെ ക്ഷേമം അവർ ജീവിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളുടെ നിലവാരത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കാനാവില്ല എന്ന ബോധ്യമാണ് വി. സുരേഷ് ബാബുവിന്റെ പൊതുജീവിതത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയത്. ദീർഘകാലത്തെ അടിത്തട്ടിലെ പ്രവർത്തനത്തിനിടെ ആ ബോധ്യം അദ്ദേഹത്തെ ജോലിസ്ഥലത്തെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും വിശാലമായ സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ നിരന്തരം സഞ്ചരിപ്പിച്ചു — തൊഴിലാളി സംഘടനാ പ്രവർത്തനവും പ്രദേശവികസനവും സമൂഹക്ഷേമവും സംഗമിക്കുന്ന ഇടത്ത്.

തൊഴിലാളി യോഗങ്ങളിലൂടെയും പ്രാദേശിക ക്ഷേമ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഘടനാ ജീവിതം ആരംഭിച്ചത്. ക്രമേണ പല ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന ചുമതല അദ്ദേഹം ഏറ്റെടുത്തു; പിന്നീട് പാർപ്പിടം, വിദ്യാഭ്യാസം, പൊതുസേവനങ്ങൾ, അടിയന്തര സഹായം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സമൂഹപരിപാടികളിലും സജീവമായി. അമിതമായി കേന്ദ്രീകൃതമായ തീരുമാനമെടുക്കലിനേക്കാൾ പ്രായോഗികമായ സംഘടനാ പ്രവർത്തനത്തിന് മുൻഗണന നൽകാൻ ഈ അനുഭവം അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

തൊഴിലാളികളെയും വിരമിച്ച ജീവനക്കാരെയും പ്രാദേശിക സന്നദ്ധപ്രവർത്തകരെയും ഒരുമിപ്പിച്ച ഒരു സമൂഹസഹായ ശൃംഖലയുടെ രൂപീകരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന സംരംഭങ്ങളിലൊന്നാണ്. അപ്രതീക്ഷിതമായ സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളുടെ കാലത്ത് ഈ ശൃംഖല കുടുംബങ്ങളെ സഹായിച്ചു; കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യങ്ങൾക്കും പിന്തുണ നൽകി. എന്നാൽ സഹായം മാത്രമായി എത്തരുതെന്ന് സുരേഷ് നിർബന്ധം പിടിച്ചു. ലഭ്യമായേക്കാവുന്ന മറ്റ് സ്ഥാപനപരമായ പിന്തുണകളെക്കുറിച്ച് കുടുംബങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുംവിധം, സഹായത്തോടൊപ്പം വിവരവും മാർഗനിർദ്ദേശവും ലഭിക്കണമായിരുന്നു.

തൊഴിലാളികൾ താമസിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ പാർപ്പിടവും അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങളും സംബന്ധിച്ച ചർച്ചകളിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇടപെടലിലും ഇതേ പ്രായോഗിക സമീപനം കാണാം. ഓരോ പ്രശ്നത്തെയും ഒറ്റപ്പെട്ട പരാതിയായി കാണുന്നതിന് പകരം, പൊതുവായ പ്രശ്നങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്താനും ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ഏജൻസികളെ കണ്ടെത്താനും കൂട്ടായി പ്രവർത്തിക്കാനും അദ്ദേഹം നാട്ടുകാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. പൊതു അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങളിലെ മെച്ചപ്പെടുത്തലുകൾ വേഗത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നത് അപൂർവമായതിനാൽ, ഈ രീതിക്ക് ചിലപ്പോൾ ക്ഷമ ആവശ്യമായി വന്നു.

ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ വർധിച്ചതോടെ സ്ഥാപനത്തിന്റെ തുടർച്ചയെക്കുറിച്ച് — ഏതെങ്കിലും ഒരു ഘട്ടത്തിൽ നയിക്കുന്നവർക്കപ്പുറവും സംഘടന മുന്നോട്ടുപോകുമോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് — സുരേഷ് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധാലുവായി. യുവ സംഘാടകർക്കുള്ള പരിശീലന പരിപാടികളെ അദ്ദേഹം പിന്തുണച്ചു; കമ്മിറ്റികളിലും സമൂഹസംരംഭങ്ങളിലും കൂടുതൽ സജീവമായ പങ്ക് വഹിക്കാൻ വനിതാ അംഗങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. നേതൃത്വം പങ്കിട്ടിരിക്കുമ്പോഴും, സാധാരണ അംഗങ്ങൾക്ക് സ്ഥാപനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യവും പരിധികളും ഒരുപോലെ മനസ്സിലാകുമ്പോഴുമാണ് സംഘടന കൂടുതൽ ശക്തമാകുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു.

വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പ്രവർത്തനം സംഘടനകൾക്കുള്ളിലെ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന് പരിചിതമാക്കി. കൂട്ടായ ജീവിതത്തിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസം സ്വാഭാവികമാണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതുന്നു; വ്യക്തിപരമായ ഏറ്റുമുട്ടലിനേക്കാൾ ക്രമബദ്ധമായ ചർച്ചയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് താൽപര്യം. വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ കേൾക്കുക, തീരുമാനങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുക, അംഗീകരിച്ച ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് വീണ്ടും മടങ്ങുക — ഇവയാണ് അദ്ദേഹം ഉറപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച തത്വങ്ങളിൽ ചിലത്. പ്രദേശത്തെ പ്രവർത്തനത്തിലെന്നപോലെ ഇവിടെയും രേഖപ്പെടുത്തലിന് പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ഒരു ശ്രദ്ധേയ നിമിഷത്തിലൂടെയല്ല, തുടർച്ചയായ സംഘടനാ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ രൂപപ്പെട്ട പൊതുനേതൃത്വത്തിന്റെ മാതൃകയാണ് സുരേഷ് ബാബുവിന്റെ സംഭാവന. ജോലിസ്ഥലത്തെ മാന്യത, ശക്തമായ സമൂഹങ്ങൾ, കൂട്ടായ സ്ഥാപനങ്ങളെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാൻ കഴിവുള്ള ആളുകളുടെ വളർച്ച — ഇവയിൽ തന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഊന്നൽ ഇന്നും.